Dit gedicht is uitgevoerd In Breble – juni 2025-, op compositie van Saxofonist Bo van de Graaf in het kader van de Solfestice avond. ( een avond met muziek en ingezonden dichtwerk van verschillende dichters)
De zon is verduisterd
Het is heet in de nacht
Er schijnt neonlicht op de stad.
In extase is de dansvloer
Waar donkere, duistere krachten
die ooit de stad betraden
weg gedanst worden
op muziek.
In de straten
stroomt dansend vuur
als water door de Waal.
De tijd tikt weg,
zijn timbre doet ons janken om wonden
die etteren als diep geslagen putten,
dieper dan de aarde dragen kan.
De Waal kentert
wanneer de zon wendt
en haar ritme
stilgevallen is.
Wie de vrijheid wil dansen,
zal in deze stad zijn plek vinden,
het zit vastgeroest in het meubilair van iedere kroeg.
Het orgastische leven smeult weg uit ieders handen
om opnieuw, opnieuw en opnieuw beleefd te worden,
op de tonen van de jazz.
De zon zakt dieper weg,
een glinstering blijft achter.
Heet is de nacht.
de Waal stroomt, geruisloos en zacht.
