De Actrice

Ik heb een jaar op de Toneelacademie in Maastricht gezeten in 1991. Nog steeds ga ik graag naar het theater. Vandaar dit gedicht.

De actrice staat voor haar rol

plechtig

deftig

Zij declameert

vertolkt emoties

van een personage.

Met een palet aan kleuren

opent ze

denkbeeldige deuren.

Ze schakelt

met haar stem

en bewegen

zoekend vanuit haar innerlijk

naar wegen

om het publiek te raken,

te vermaken,

te boeien.

Ze speelt

in een team

van hoor en wederhoor.

Elke avond is

een vlucht

uit de realiteit.

Samen met het publiek is

ze even van

de alledaagse sleur bevrijd.

Toewerkend

naar een hoogtepunt

die zij dirigeert,

speelt ze intens en gepassioneerd,

met een zekere bravoure.

op het toneel, haar vloer.

Daar is ruimte voor

uitersten

extremiteiten,

ze wil een geloofwaardige rol

neerzetten

zij toont haar kwaliteiten.

De magie van het theater

is in haar handen en haar ster zal

schijnen.

om vermoeid, maar voldaan

weer achter het doek te verdwijnen.

Ze heeft oog voor detail

en nuance,

ze is een juweel

die enkel kan blinken

op het toneel.