Ik kus je wakker in de ochtend
Sta op
lees de krant
drink koffie
en kijk uit het raam.
De bladeren vallen van de bomen,
deze herfst gaat voorbij
ik denk aan ons, ik en jij.
De bladeren vallen zacht
het leven verschijnt altijd onverwacht.
Jouw eens jonge hand
is nu oud
we hebben herinneringen, het nu,
en de band die we hebben gebouwd
Door de storm heen
liepen we samen
maar ook alleen.
Ik probeer je te bereiken
luisterend naar de zon, de maan en de ster.
Jij, die komt van ver
slaapt nu
in tederheid.
Weg van de absurditeit
alles word uiteindelijk een toen
en de zoen
die ik je nog elke dag geef
geeft mij
geluk
elke dag dat ik leef.
Voor de toekomst wil ik de kus die je mij geeft
doorgeven, bewaren
Zodat ik
altijd in liefde
verder mag blijven varen
als jij ooit eens voor mij gaat
en hopelijk
deze wereld in vrede verlaat.
