De pianist
loopt naar
de piano,
lacht vriendelijk en
gaat zitten op een kruk.
Diep haalt hij adem
schudt zijn armen los en
buigt zijn hoofd,
zo treedt hij binnen
in een andere kosmos.
Met een turbulentie
aan klanken
begint hij met spelen
zijn handen zwaaien over het instrument
elke toets wordt gekend.
In opperste concentratie
speelt hij een interpretatie
van opzwepende muziek
afgewisseld met
een stil moment.
in een doorleefd sentiment.
Geboeid luistert de zaal,
de pianist lijkt verlamd
wanneer de muziek vlamt.
Na de laatste toon
klinkt groot applaus
Onder de indruk
verlaten de mensen de zaal.
Het is napraten
in de foyer,
de muziek
raakte bij ieder een snaar,
even is het vrede onder elkaar.
